Güzel insanlar biriktirmeli hayatında insan,
Sıkıştığında, yorulduğunda, başına ne gelirse beraberince koşabileceği insanlar..
Güzel günlerinde eğlendiği, kahkahaların eksilmediğinde yanında olanlar gibi,
Kötü günümüzde peşimizi bırakmayan asla bizi terk etmeyen insanlarla,
Güzel ve mutlu günlerinizde yoldan geçenlerde sizinle beraber olurlar,
Peki kötü günlerde öyle olur mu?
Olmaz...
O kötü zamanlarda birer birer eksilir çevremizdeki insan sayısı,
Kim ne kadar bizimle ya da değil işte o kötü zamanda beli olur,
Aslında iyi bir şeydir insan eksilmesi, bir şeyleri fark etmemizi sağlar..
Kalabalık çevremizde anlamayız aslında herkes bizimleymiş gibi olur,
Herkes hep iyiliğimizi istiyormuş gibi...
Aslında o kalabalıkta kuyumuzu kazmak isteyen, menfaat ilişkisine giren,
Kısaca her türlüsünden karakter vardır, asla farkına varamayacağımız çoğunlukta..
Kötü günler gelince ah ederiz üzülürüz, kırılırız,
Fakat bir yerden de bir şeylerin farkına varmamızı sağlar,
Gereksiz samimiyetsiz ve gerçek dışı arkadaşlıkların....
O yüzden çevremize öyle güzel insanlar almalıyız ki,
Yeri geldiğinde bize baba, abi, dost, anne, abla, kardeş olmalılar,
Hatamızda, kötü günlerimizde bize sırt dönen değil,
Hatamızı bize gösterip onu düzeltmeye, onarmaya,
Bizleri iyileştirmeye çalıştıran insanlara.....
Yorumlar
Yorum Gönder