İç Sesim

Her şeyi eskide bırakmak lazım, Öyle bir şeylere takılı kalarak, yerimizde sayarak değil, Önümüze bakmalıyız ki ,   Güzel yolları, güzel günleri kaçırmamalıyız.... Dur demeliyiz artık kendimize,   Nereye kadar böyle olacak? Nereye kadar kendimize zarar vereceğiz? Kötü günleri, geçmişi geride bırakıp tüm defterleri kapatsak, Umurumuz dışı olsa her şey artık, Sadece kendimiz olsak, kendimiz için.... Barışsak kendimizle, sevmekle başlasak kendimizi önce, Olanlara, olaylara Artık şey diyebilsek mesela, "Umurumda Değil" Ne güzel söylemiş şarkısında  Deniz Tekin; "Artık hiçbiri umrumda değil"

Güzel insanlar biriktirmeli hayatında insan, Sıkıştığında, yorulduğunda,  başına ne gelirse beraberince koşabileceği insanlar.. Güzel günlerinde eğlendiği, kahkahaların eksilmediğinde yanında olanlar gibi, Kötü günümüzde peşimizi bırakmayan asla bizi terk etmeyen insanlarla, Güzel ve mutlu günlerinizde yoldan geçenlerde sizinle beraber olurlar, Peki kötü günlerde öyle olur mu? Olmaz... O kötü zamanlarda birer birer eksilir çevremizdeki insan sayısı, Kim ne kadar bizimle ya da değil işte o kötü zamanda beli olur, Aslında iyi bir şeydir insan eksilmesi, bir şeyleri fark etmemizi sağlar.. Kalabalık çevremizde anlamayız aslında herkes bizimleymiş gibi olur, Herkes hep iyiliğimizi istiyormuş gibi... Aslında o kalabalıkta kuyumuzu kazmak isteyen, menfaat ilişkisine giren, Kısaca her türlüsünden karakter vardır, asla farkına varamayacağımız çoğunlukta..  Kötü günler gelince ah ederiz üzülürüz, kırılırız, Fakat bir yerden de bir şeylerin farkına varmamızı sağlar, Gereksiz sa...

Gerçekten istediğimiz hayatımı yaşıyoruz, Yoksa bize işlenmek istenilen olan hayatı mı? İnsanlar mutlu olsun diye mi bir şeyler yapıyoruz, Yoksam kendimiz istediğimiz için, kendi mutluluğumuz için mi? Sorguluyoruz sürekli aslında, neden, niye, aslında burada mı olmak istiyoruz ve yaşamak istediğimiz hayat bu mu diye? Düşüyoruz bu düşüncelere sık sık.. Çünkü istediğimiz, mutlu olacağımız, aslında yapmak istediğimiz şeyleri yapmıyoruz. Hayallerimiz, yapmak istediklerimiz ve gerçekten mutlu olabileceğimiz bir sürü planlarımız var aslında bizlerin, Fakat şu düşüncedeyiz başkaları mutlu olsun, başkaları bizimle sürekli gurur duysun,.. Kimse kötü bir şey demesin, hani var ya herkesin çevresinde şu mükemmel komşuları, komşularımız , akrabalar, akrabalarımız... Aslında ne güzel olacak kendimiz için yaşasak, kendi mutluluğumuz için bir şeyler yapabilsek.. Herkes kendi istediğince kimseye zarar vermeden, İsteklerini yapabilse rahat rahat, Dünya da güzelleşir ve yaşanabile...

Bazen kabul etmesekte, bizi sıkıntıya soktuğunu düşünsekte, Karar verdiğimizde aslında doğru kararı verdirmeye çalışan,  Ama onu bastırmaya, duymamaya çalışan bizler, İkileme düştüğümüzü düşünürüz sık sık, Mantığımız başka, kalbimiz başka hatta iç sesimiz bambaşka şeyler ister. İç ses, iç sesimiz... Aslında olacakları anlatmaya, Ona göre kararlar almaya yönlendirmeye çalışır bizi,